وظیفه منتظران حضرت مهدی (عج) چیست؟

در این وبلاگ سعی شده تا با استناد به سخنرانیها و مطالبی از سایتهای مختلف وظیفه منتظران در عصر غیبت به روشنی بیان شود.

وظیفه منتظران حضرت مهدی (عج) چیست؟

در این وبلاگ سعی شده تا با استناد به سخنرانیها و مطالبی از سایتهای مختلف وظیفه منتظران در عصر غیبت به روشنی بیان شود.

آخرین نظرات
  • ۲۶ تیر ۹۷، ۱۷:۴۵ - سلام بر مهدی ...
    یا رضا

پیش‌گویی زمان ظهور منجی در دین یهود

چهارشنبه, ۳۰ خرداد ۱۳۹۷، ۰۷:۲۱ ب.ظ

پیش‌گویی زمان ظهور منجی در دین یهود




هنگامی که ملل روزگار باستان، دوران طلایی تاریخ خود را  در گذشته‌های تاریک و بسیار دور قرار می‌دادند، یهودیان آن را به آینده محول کرده‌اند. به بیان دیگر اقوام گذشته در هنگام ناامیدی و نارضایتی از وضع موجود، به دلیل بی‌توجهی به آینده، به گذشته خویش می‌بالیدند و کمال شادکامی اجتماعی و ملی را در آن می‌دیدند، اما یهودیان کامیابی و فضیلت را نه در دوران گذشته بلکه در آینده می‌جویند.

این عبارت کتاب مقدس همیشه میان یهودیان رایج بوده: «اگر چه ابتدایت صغیر بود، عاقبت تو بسیار رفیع می‌گردد».

یهودیان پس از نخستین ویرانی شهر قدس، همواره در انتظار یک رهبر الهی فاتح بوده‌اند که اقتدار و شکوه قوم خدا را به عصر درخشان داوود و سلیمان برگرداند. شخصیت مورد انتظار (ماشیَح خوانده می‌شد.)

هرچند در اسفار خمسهعبارتی که به آخر الزمان و زمان ظهور منجی اشاره داشته باشد، نمی‌یابیم، اما در دیگر کتاب های عهد عتیق پیشگویی‌هایی راجع به آخرالزمانی و ظهور منجی بیان شده است.

نخستین نبی ای که پیش گویی‌های خود را نوشت، عاموس بود. عاموس نبی از «روز خداوند» سخن می‌‌گوید، روزی که انتقام الهی بر بنی اسرائیل نازل خواهد شد و آنان را به جرم گناهانشان کیفر خواهد داد: «وای بر شما که مشتاق روز خداوند می‌باشید. روز خداوند برای شما چه خواهد بود؟ تاریکی و نه روشنایی».

البته پیش گویی‌ عاموس با سخنان دلگرم کننده‌ای پایان می‌یابد:

«در آن روز خیمه داوود را که افتاده است،‌ بر پا خواهم نمود، شکاف‌هایش را مرمت خواهم کرد و خرابی‌هایش را بر پا نموده و آن را مثل ایام سلف بنا خواهم کرد… اسیر قوم خود، اسرائیل را برخواهم گردانید.»

إشَعیای نبی مهم‌ترین مژده را درباره ظهور پادشاهی از نسل داوود می‌دهد:

«نهالی از تنه یسّی [پدر داوود]بیرون آمده، شاخه‌ای از ریشه‌هایش خواهد شکفت و روح خداوند بر او قرار خواهد گرفت… جهان را به عصای دهان خویش زده، شریران را به نفخه لب‌های خود خواهد کشت… گرگ با بره سکونت خواهد داشت و پلنگ‌ با بزغاله خواهد خوابید، و گوساله و شیر و پرواری با هم، و طفل کوچک آن‌ها را خواهد راند…»

ارمیای نبی نیز از «روز خداوند» سخن می‌‌گوید و ظهور پادشاهی از نسل داوود را نوید می‌دهد «خداوند می‌گوید: اینک ایامی می‌آید که شاخه‌ای عادل برای داوود برپا می‌کنم و پادشاهی سلطنت نموده، به فطانت رفتار خواهد کرد و انصاف و عدالت را در زمین مجرا خواهد داشت»

اما در مورد اینکه ظهور منجی در چه زمانی خواهد بود، به روشنی بیان نشده است. آنچه که ما درباره ظهور منجی در مجموعه کتب عهد عتیق ملاحظه می‌کنیم، مربوط به نشانه‌های زمان ظهور است، که برخی از این نشانه ها با وضعیت قبل از ظهور و دوران درد و رنج مطابق است، و برخی دیگر مربوط به دوران طلایی پس از ظهور است و در هیچ‌کدام زمان خاصی برای ظهور مشخص نشده است.

در مورد زمان ظهور ماشیح محاسباتی توسط دانشمندان یهود در تلمود ذکر شده، اما در زمان‌های پیش‌گویی شده این ظهور واقع نشده است.از طرفی تلاش برای محاسبه و یافتن تاریخ ظهور ماشیح به شدت از طرف اکثریت علمای یهود تقبیح شده؛ چرا که عدم به حقیقت پیوستن آن موجب یاس و حرمان مردم می‌شود. و طبق این آیه از کتاب مقدس: «اگرچه تأخیر نماید برایش منتظر باش زیرا که البته خواهد آمد و درنگ نخواهد بود» زمان ظهور مشخص نیست.

در بعضی از بخش‌های تلمود نیز ذکر شده است که زمان ظهور مشخص نیست و با توجه به نوع رفتار مردم قابل تغییر خواهد بود. مضمون این بخش‌ها چنین است که زمان‌هایی برای ظهور در نظر گرفته شده بود، که سپری شد و ظهور وابسته به توبه و اعمال نیک مردم است.

در دوره‌های مختلف در بین یهودیان کسانی بودند که با یقین تمام، وقوع این تحول بزرگ را بسیار نزدیک می‌دیدند و با بی‌صبری حتی روز و ساعت آن را پیش‌بینی و تعیین می‌کردند. ولی هنگامی که پیش‌بینی‌ها یکی پس از دیگری  بی‌نتیجه‌ ماند و از شدت سختی‌ها و آزار و شکنجه‌ها چیزی کاسته نشد، ربّی‌ها و علمای یهود هرگونه پیش‌بینی در این باب را مذموم و ناصواب دانسته و گفتند که زمان بازگشت حکومت «داوودی» و زوال حکومت‌های ظلم و جور از اسرار الهی است و هیچ‌کس بر آن آگاهی ندارد.

اینکه سنت ربانی نهایتاً اصالت مکاشفات و پیش‌گویی‌ها را تکذیب کرد، حاکی از آن است که به تدریج پس از تحقق نیافتن پیشگوئی‌های مکاشفات،‌ نوعی حس ناامیدی در جامعه رواج یافت. از دست رفتن امیدهای مکاشفه‌ای در داستانی مربوط به رویارویی ربی عقیوا و ربی یوحانان بن تورتا در زمان قیام برکوخبا به خوبی مشهود است. هنگامی که عقیوا، برکوخبا را پادشاه و مسیحا می‌‌خواند،‌ یوحانان خطاب به عقیوا می‌‌گوید: «عقیوا سبزه از میان استخوان‌هایت خواهد رویید و او (مسیحا) نخواهد آمد».

برگرفته از:

سایت معرفت الله

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۷/۰۳/۳۰
M. kamran

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی