وظیفه منتظران حضرت مهدی (عج) چیست؟

در این وبلاگ سعی شده تا با استناد به سخنرانیها و مطالبی از سایتهای مختلف وظیفه منتظران در عصر غیبت به روشنی بیان شود.

وظیفه منتظران حضرت مهدی (عج) چیست؟

در این وبلاگ سعی شده تا با استناد به سخنرانیها و مطالبی از سایتهای مختلف وظیفه منتظران در عصر غیبت به روشنی بیان شود.

آخرین نظرات
  • ۲۸ شهریور ۹۷، ۰۱:۱۳ - سرباز مهدی
    سلام

حدبث قدسی (استغناء طبع و یأس از ماسوی)

دوشنبه, ۲۵ تیر ۱۳۹۷، ۰۲:۲۰ ب.ظ



حسین بن علوان گوید: وقتی در محل درسی تعلم می کردیم، و اتفاقا خرجی من در آخر سفر پایان یافت یکی از دوستان گفت: مشکل مخارج خود را وسیله چه کسی حل خواهی کرد؟ گفتم: امیدم به فلان کس است گفت: پس به خدا سوگند که حاجت روا نخواهی شد و امیدت ثمر نخواهد داد. گفتم: خدایت رحمت کند از کجا می گوئی؟ گفت؛از آنجا که وقتی حضرت اباعبدالله علیه السلام به من فرمود: در کتابی خواندم که خداوند تبارک و تعالی فرموده است: قسم به عزت و جلال و عظمتم و قسم بر قدرت و استیلائی که بر عرش دارم، بی شک امید و آرزوی هر آرزومندی را که دل در دیگری به جز من بسته است به ناامیدی خواهم کشید و در میان خلق، به جامه ذلت و خواری بر او در خواهم پوشانید و از مقام قرب و وصل خویش دورو مهجورش خواهم ساخت.
آیا بنده من، در شدائد و سختی ها که به خواست و مشیت من و در اختیار من است به دیگری امید، بسته است و در دیگری را می کوبد؟ با آنکه کلید همه درهای فرو بسته در دست من است و آستان من به روی خوانندگان گشاده است. کیست که از من چیزی خواسته و یا در مشکلات امید در من بسته باشد، که ناامیدش ساخته باشم؟ و آن کیست که در مهمی، به من رو کرده باشد که به آرزویش نرسانده باشم؟ آرزوهای بندگان را من، خود حفظ و رعایت می کنم؛آیا آنها به این حفظ و رعایت خشنود و راضی نمی گردند؟ آسمانها آکنده از تسبیح گویان منند که هرگز از تقدیس دلزده و خسته نمی شوند به آنان فرمان داده ام که درهای ارتباط را میان من و بندگانم مسدود و روبسته نگذارند؛باز هم بندگان به قول من، اعتماد و وثوق نمی کنند؟ آیا آن کسی که به مشیت من، به مصیبتی مبتلا گردیده، نمی داند که تا اذن ندهم، هیچ کس را توانائی حل مشکل او نیست؛ پس چه شده که از من، روی بر تافته است؟ پیش از آنکه از من خواسته باشد، نعمت ها به وی عطا کرده ام، حال که از او باز ستانده ام، چرا از من نمی خواهد که دوباره به او ارزانی دارم و برای دست یافتن به آنها از دیگری خواهش و درخواست می کند؟ با آن همه سوابق نعمت بخشی من، باز می پندارد که اگر از درگاه من حاجت طلبد، نخواهم پذیرفت؟ ایا مرا بخیل تصور کرده است که برای درخواست از من، دریغ و بخل می ورزد؟ مگر جود و کرم را صاحب و مالکی جز من هست؟ مگر عفو و رحمت، به دست دیگری جز من است؟ مگر من، محل آرزوها و آمال بندگان خود نیستم؟ آیا آنها که آرزو در دیگران بسته اند، از من نمی هراسند؟ اگر تمام سکنه آسمانها و زمین، تمام آرزوهای خود را ابراز دارند و من به هر یک، همه آنچه را که جمیع ایشان درخواسته اند، عطا می کنم، از خزاین لایزال ملک من، به قدر بخشی از ذره ای هم کم و کاست نخواهد شد و چگونه ممکن است، ملکی که من قیوم آنم نقصان پذیرد؟ وه چه سختا روزگار آنان که از رحمت من، مأیوس و ناامید باشند و چه دشوارا روز آنها که سر به عصیان من بردارند و در امر و فرمان من، مراقبت کافی مبذول نکنند.

برگرفته از کتاب نشان از بی نشانها
موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۷/۰۴/۲۵
M. kamran

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی