وظیفه منتظران حضرت مهدی (عج) چیست؟

با توجه به اینکه کسب دانش وآگاهی مهمترین وظیفه منتظران حضرت مهدی (عج) می باشد در این وبلاگ سعی شده تا با استناد به سخنرانیها و مطالبی از سایتهای مختلف وظیفه منتظران در عصر غیبت به روشنی بیان شود.

وظیفه منتظران حضرت مهدی (عج) چیست؟

با توجه به اینکه کسب دانش وآگاهی مهمترین وظیفه منتظران حضرت مهدی (عج) می باشد در این وبلاگ سعی شده تا با استناد به سخنرانیها و مطالبی از سایتهای مختلف وظیفه منتظران در عصر غیبت به روشنی بیان شود.

آخرین نظرات

۳ مطلب با موضوع «معرفی یکی از شاگردان برجسته حاج شیخ حسنعلی نخودکی (آیت الله سید ابوالحسن حافظیان)» ثبت شده است


قسمت اول

 

قسمت دوم

 


 

 

قسمت سوم

 


 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ بهمن ۹۶ ، ۲۱:۲۰
M. kamran



معرفی عارف جلیل القدر  آیت الله سید ابوالحسن حافظیان

عارف بزرگوار سید ابوالحسن حافظیان درسال 1297ه. ش درمشهد مقدس قدم به عرصه وجود نهاد . پدرش حاج سید میرزا آقا ومادرش بی بی معصومه خاتون هردوازانسانهای مؤمن وپارسای زمان خود بودند وچون پدرش به ریاضیات وعلوم غریبه مشغول بود،اوهم شوق وعلاقه زیادی به این رشته نشان می داد. پدرکه متوجه علاقه اوگردیده بود سیدابولحسن را به شیخ حسنعلی اصفهانی (نخودکی) طاب ثراه که درآن وقت درمشهد اقامت داشت معرفی کرد تا درمحضروی جاضرشود و نزد آن استاد فرزانه درس بخواند . مرحوم اصفهانی (نخودکی)هم اورا پذیرفت وتحت تعلیم وتربیت قرارداد. حافظیان روزهادرمدرسه میرزا جعفر تحصیل می کرد وشب ها درحجره فوقانی صحن عتیق جنب ایوان عباسی به عبادت وریاضت مشغول بود. خیلی زود دراثر استعداد سرشار،نزداستادش مرحوم شیخ حسنعلی نخودکی بسیارمقرب گردید وگوی سبقت رااز دیگران ربود. استاد درمکتب ومجلس درسش نور،صفا،وارستگی وآزادی رادرسیمای ابوالحسن رصدکردوبه هوش وذکاوت اوبیش از دیگران پی برد.وبه تربیب وی همت گماشت ،سید ابوالحسن خیلی زود مقدمات صرف ،نحو ،ریاضی طب، نجوم، هیئت، فقه واخلاق و… را فراگرفت ودرهریک ازآنهابه کمالی شایسته وبایسته نائل آمد . اودراین ایام همیشه مترصد بودازاساتیددیگرهم استفاده کند.اوازعالمان وعارفانی که برای زیارت ازشهرهای ایران وکشورهای دیگربه مشهدمقدس مشرف می شدند نیزبهره مندمی گردید . علاوه بر حاج شیخ حسنعلی نخودکی، دواستاد بزرگ عصرعلامه سید موسی زرآبادی وعلامه حاج سید مظهر حسین هندی، دررشد معنوی استاد حافظیان تاثیر بسزایی داشتند .اوبه واسطه زهد وتقوا وبه جهت حُسن خلق موروثی وخدادادی درمیان افرادعام وخاص شهرمشهد مقدس مشهورشدوتا پایان عمر ازمحرمان ومشاوران ومشکل گشایان مردم به شمارمی رفت وازخرمن دانش وادعیه اوعام و خا ص بهره میگرفتند .

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ بهمن ۹۶ ، ۱۶:۳۱
M. kamran

پیدایش شیر و شکر
 
داستان ساخت شیر وشکر به سال‌هایی باز می‌گردد که علامه حافظیان پس از پایان استبداد رضا خانی به وطن مراجعه کرده و در یکی از حجره‌های فوقانی صحن عتیق رضوی که اکنون به صحن انقلاب معروف است به عبادت مشغول بود. او در آن هنگام با توجه به وضعیت نامطلوب ضریح موجود بر بالای مرقد مطهر رضوی به فکر فرو رفته و پس از جلب موافقت مسئولان وقت ساخت ضریح جدید را در دستور کار خود قرار داد. ضریحی که هرچند سازندگان آن استادکاران اصفهانی و خراسانی بودند اما اغلب هزینه‌های  آن از سوی شیعیان هند و پاکستان که به علامه ارادت ویژه‌ای داشتند و در سفرهای زمستانی او به آن مناطق تامین شد. و بدین گونه بود که شیر و شکر پس از دو سال و نیم کار پیاپى و همزمان در دو کارگاه مختلف یکی واقع در بست پایین خیابان و دیگری در یکى از ساختمان‌هاى حرم مطهر کامل شد و روز نیمه شعبان سال ۱۳۷۹ قمری برابر با ۲۲ بهمن۱۳۳۸ خورشیدى در مراسمی ویژه جانشین ضریح قبلی شد تا ۴۱سال حافظ مرقد مطهر امام مهربانی ها باشد.
 









خانه‌ای با درهای باز

البته علامه حافظیان تنها، سازنده شیر و شکر نبود بلکه بزرگ مردی بود که بسیاری از افراد، امروز شاگردی او را افتخار خود می‌دانند. از جمله این افراد، آقای محمدرضا حکیمی است که یکی از بهترین توصیفات را از نحوه زندگی دنیوی استاد خود ارائه داده است. وی  در توصیف حالات آن عارف بزرگ در سال های آخر عمر می‌گوید: «هفته‌ای دو روز (یکشنبه و چهارشنبه)، در خانه می‌‌نشست، و در خانه باز می‌‌کرد، و هرکس با هر شرایطی می‌‌آمد و نزد ایشان می‌‌نشست و سخن دل خویش و مشکل زندگی خود ـ‌ یا فرزندان و بستگان خود ‌ـ را با ایشان در میان می‌‌نهاد. و آقا پس از شنیدن متواضعانۀ درد دردمند و مشکل گرفتار، به چارۀ آن می‌ پرداخت، و بدون طمع و چشم‌داشت ادعیۀ لازم برای هر امر را ـ‌ که خود تهیه می‌‌کرد، آن‌ هم با کمال صحت و ظرافت‌ـ در اختیار مردم قرار می‌‌داد، و هرگاه دستورالعملی نیز ضرورت داشت آن را می‌گفت و می‌ آموخت. و چه بسیار کسان از آن دعا‌ها و دستورها بهره‌ مند گشتند و نتیجه گرفتند، و مشکل آنان ـ‌ یا صد‌درصد یا در حدی قابل قبول ‌ـ برطرف گردید، که این خود داستانی دراز دارد، و دریغا که اشخاص و موارد، ثبت دفتری نگشته است.»
 
 
 
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ بهمن ۹۶ ، ۱۶:۲۵
M. kamran